ΧΕΣΕ ΜΕΣΑ ΠΟΛΥΧΡΟΝΗ

Βλέποντας την NASA να …ολισθαίνει της προπαγάνδας που έχει εδραιωθεί τον τελευταίο αιώνα για την μορφή του σύμπαντος έχοντας από πάνω της τον Ντόναλτ Τραμπ, που δεν του αρέσουν τα ψέματα και οι θεωρίες, την σκυτάλη για τα «μυστικά» του διαστήματος παίρνουν οι Ευρωπαίοι και οι Ιάπωνες…

Όλα αυτά τα αποτελέσματα των επιστημόνων, άλλωστε, λαμβάνονται υπ’ όψιν ακόμα και για το …πρόβλημα της «κλιματικής αλλαγής» που είναι στην μόδα αυτή την εποχή και το οποίο απορρίπτει μόνο ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλτ Τραμπ που τον τελευταίο χρόνο έχει πατήσει «φρένο» στις θεωρίες της NASA για το σύμπαν και το διάστημα, περιορίζοντας αισθητά την δράση της πάνω στον τομέα της προπαγάνδας του περιβάλλοντος, όπου για χρόνια κρατούσε τα ηνία της καθοδήγησης. Καλά τα ΜΜΕ «ψοφάνε» για τέτοια θέματα. Τα άλυτα «μυστήρια» για το άγνωστο σύμπαν πληρώνονται αδρά και «πουλάνε» ακόμα περισσότερο.

Κι αφού, λοιπόν, η NASA  μας είχε γνωρίσει με όλο το «πλανητικό σύστημα» των αστεριών που περιβάλλουν τον ουρανό της γης, ξαφνικά οι Ευρωπαίοι αστρονόμοι ανακαλύπτουν τώρα «μια ασυνήθιστη περίπτωση ενός δυσανάλογα μεγάλου εξωπλανήτη σε σχέση με το μητρικό άστρο σε απόσταση 30 ετών φωτός από τη Γη». Αν, δηλαδή, ξεκινήσουμε σήμερα και αναπτύξουμε την ταχύτητα του φωτός, θα φτάσουμε στον «πλανήτη» αυτόν, σε 30 χρόνια! Το 2059 θα είμαστε εκεί!

Όπως λένε οι Ευρωπαίοι αστρονόμοι, πρόκειται για τον αέριο γίγαντα GJ 5312b, που έχει μάζα περίπου το ήμισυ του Δία, ενώ το άστρο του, ένας ερυθρός νάνος, έχει μόλις το 1/10 της μάζας του Ήλιου μας. «Ο εν λόγω εξωπλανήτης δεν θα έπρεπε να υπάρχει με βάση τις έως τώρα γνώσεις μας για τους πλανήτες», λένε οι Ευρωπαίοι που «πονοφεφαλιάζουν» επειδή η μάζα του άστρου του είναι μόνο 270 φορές μεγαλύτερη από το μητρικό άστρο του, ενώ ο Ήλιος μας έχει μάζα περίπου 1.050 φορές μεγαλύτερη του Δία.

«Ο «πλανήτης» GJ 5312b χρειάζεται 204 μέρες (η διάρκεια του έτους του) για να πραγματοποιήσει μια πλήρη περιφορά γύρω από το άστρο του. Η διάμετρος του τελευταίου εκτιμάται στο 14% εκείνης του Ήλιου και η ακτινοβολία είναι μόλις το 0,2% της ηλιακής ακτινοβολίας», αναφέρουν επίσης οι Ευρωπαίοι Αστρονόμοι και αναλύοντας το φαινόμενο, συμπληρώνουν ότι: «Η ακτίνα του εξωπλανήτη υπολογίζεται στο 70% εκείνης του άστρου του. Ένας τόσο μεγάλος πλανήτης γύρω από ένα τόσο μικρό άστρο είναι δύσκολο να εξηγηθεί με βάση τις υπάρχουσες θεωρίες για το σχηματισμό των πλανητών, οι οποίες ίσως θα πρέπει να αναθεωρηθούν. Οι ερυθροί νάνοι τύπου Μ είναι ανάμεσα στα μικρότερα και ψυχρότερα άστρα του γαλαξία μας και σίγουρα τα πιο κοινά. Όμως, παρά τον μεγάλο αριθμό τους, μόνο περίπου το 10% των περίπου 4.000 επιβεβαιωμένων εξωπλανητών που έχουν ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα, βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τέτοια μικρά και αχνά άστρα».

12 γαλαξίες στην «Αυλή της Βασίλισσας»

Εκτός από τις εξωπραγματικές και ανυπόστατες θεωρίες των Ευρωπαίων, στην Ιαπωνία διεθνής ομάδα αστρονόμων ανακάλυψε ξαφνικά «12 γαλαξίες που υπήρχαν πριν περίπου 13 δισεκατομμύρια χρόνια και αποτελούν το πιο μακρινό γαλαξιακό πρωτο-σμήνος που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα». Και θέλουν να τους πιστέψουμε τώρα…

 «Μόνο ένας από τους 12 γαλαξίες, ο γιγάντιος Χιμίκο, είχε ανακαλυφθεί πριν δέκα χρόνια. Η νέα ανακάλυψη έγινε με τη χρήση των τηλεσκοπίων Σουμπαρού, Κεκ και Τζέμινι. Επειδή ο γαλαξίας Χιμίκο είχε πάρει το όνομα του από μια μυθολογική βασίλισσα της Ιαπωνίας, το πρωτο-σμήνος -με την επιστημονική ονομασία z66ΟD- βαφτίστηκε «Αυλή της Βασίλισσας».

Η «ανακάλυψη», με επικεφαλής τον Γιουίτσι Χαρικάνε του Εθνικού Αστρονομικού Παρατηρητηρίου της Ιαπωνίας, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό αστροφυσικής «The Astrophysical Journal», δήθεν επιβεβαιώνει ότι μεγάλες δομές όπως τα γαλαξιακά πρωτο-σμήνη υπήρχαν ήδη όταν το σύμπαν είχε ηλικία μόλις 800 εκατομμυρίων ετών, δηλαδή το 6% της σημερινής ηλικίας του.

Έτσι, όπως μας παρουσιάζουν το σύμπαν, τα γαλαξιακά σμήνη μπορεί να περιέχουν εκατοντάδες γαλαξίες, όμως το πώς σχηματίζονται συνεχίζει να αποτελεί ερώτημα για τους αστρονόμους, οι οποίοι βέβαια βγάζουν αυτά τα συμπεράσματα μέσα από τα στοιχεία που μπορεί να λαμβάνουν από τα τηλεσκόπια και τους ηλεκτρονικούς υπολογισμούς των ρομποτικών πάνω σε συγκεκριμένες-καθορισμένες βάσεις δεδομένων, που όσο αναβαθμίζονται «γεννάνε» νέα στοιχεία. «Ένα αρχαίο πρωτο-σμήνος από μερικούς γαλαξίες μπορεί να αποτέλεσε τον πυρήνα για τη δημιουργία αργότερα ενός πολύ μεγαλύτερου σμήνους γαλαξιών», αναφέρουν χαρακτηριστικά.

Χέσε μέσα Πολυχρόνη, που δεν γίναμε ευζώνοι, η υπόθεση ρε παιδιά…

Ο Φυλαρούχας

Αφήστε μια απάντηση