Ναρκοπέδιο το πρωτάθλημα...

ΠΟΙΟΙ ΕΞΩΘOYN ΣΕ «ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ»

ΤΟΥΣ ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΟΥΣ ΤΩΝ «ΑΙΩΝΙΩΝ»;

Μεταξύ ναρκοπέδιου και φρενοκομείου κινείται πλέον το ελληνικό πρωτάθλημα!

Γράφει ο Παύλος Γερακάρης

ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ θα ΄θελα να γράψω σήμερα για το ελληνικό ποδόσφαιρο; Ότι στην ψηλότερη βαθμίδα της επαγγελματικής του εκπροσώπησης, στη Super League, γνωρίζει λαμπρές στιγμές!

Ημέρες ανυπέρβλητης δόξας, εσωτερικής συνοχής, ασφάλειας, κύρους, οργάνωσης αξιοπιστίας και εμπορικής επιτυχίας, που σπάει ταμεία… Έξι αβάσταχτα χρόνια θριαμβευτικής πορείας της διοργανώτριας S.L. , που ζηλεύουν και οι πιο μεγάλες Λίγκες της Δυτικής Ευρώπης και Λατινικής Αμερικής. Βέβαια (!). Όλα δουλεύουν …ρολόι σ΄ αυτόν τον «ευλογημένο» χώρο με τους άξιους, τους προνομιούχους ανθρώπους και τις πεφωτισμένες ηγεσίες. 

Δεν θα μπορούσε η «μπάλα» να αποτελέσει εξαίρεση στην ευνομούμενη αυτή χώρα των εντίμων και ηθικών πολιτικών, των ευσυνείδητων ταγών του δημόσιου τομέα, των φιλοπάτριδων επιχειρηματιών πάσης φύσεως και προέλευσης. 

Αυτονόητο είναι ότι στο ίδιο μοτίβο της ΜΗ βρώμικης συναλλαγής, της ΜΗ διαφθοράς, της ΜΗ πελατειακής νοοτροπίας και της συνειδητής προσφοράς στο Κράτος, μετέχουν και άπαντες οι κάτοικοι αυτής της παραμυθένιας χώρας. Ανάμεσά τους μέτοχοι-επενδυτές από το εξωτερικό, διαιτητές, φοροφυγάδες, υπόδικοι, ποδοσφαιριστές, ατζέντηδες, τζογαδόροι, άνθρωποι των ΜΜΕ, αυτόκλητοι σωτήρες, προπονητές, κάποια γνωστά -και από την τηλεόραση- λαμόγια και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις…

Η ΠΡΩΤΗ ΣΚΕΨΗ που περνάει από το μυαλό σου φίλε αναγνώστη, διαβάζοντας τον παραπάνω, μάλλον ακατάληπτο «ύμνο», είναι ότι ο υπογράφων τρελάθηκε, δηλαδή τα… «έπαιξε» που λέμε και είναι έτοιμος για ζουρλομανδύα. Ε; Ναι! Γιατί εκεί που έχουμε φτάσει ούτε μια πλάκα δεν τολμούμε να κάνουμε για όσα παρανοϊκά και εντελώς απίστευτα συμβαίνουν γύρω μας. Εκτός όμως από τα ζητήματα της τραυματικής καθημερινότητας των τελευταίων 2-3 χρόνων, στο αστερισμό της επώδυνης κρίσης έχει μπει και το λαοφιλέστερο άθλημα. 

Διαχωρίζω το επίπεδο της Εθνικής Ομάδας, επειδή είναι –ακόμα- ο μοναδικός λόγος που συνεχίζουμε να παρακολουθούμε και να αγαπάμε αυτό το πανέμορφο παιχνίδι. Κατά τα άλλα, το ελληνικό ποδόσφαιρο κινείται πια μεταξύ ναρκοπέδιου και φρενοκομείου! Και αναρωτιέμαι, μπορούμε να κλείνουμε άλλο τα μάτια και τα αυτιά μας μπροστά στην κωμικοτραγική κατάσταση που κυριαρχεί ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα στο Πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής Κατηγορίας; 

Έχει ξεφύγει, σε σημείο άκρως επικίνδυνο. Μια σπίθα λείπει για να έχουμε κάποιο νέο μακελειό. Παρατηρώ, με τρομερή ανησυχία, τη δημόσια διελκυστίνδα ανάμεσα στους λεγόμενους «αιώνιους», διανθισμένη με εμπρηστικές δηλώσεις, βαρύτατες ανταλλαγές χαρακτηρισμών και πολεμικές ιαχές, που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε σύρραξη με απρόβλεπτες συνέπειες. 

ΔΕΝ καταλαβαίνω γιατί να είναι σημαντικότερα από τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα των νεαρών οπαδών το γόητρο μιας ομάδας, το αποτέλεσμα, ακόμα και ένας τίτλος... Δεν θα απαριθμήσω - τώρα εδώ - τα πρόσφατα «κατορθώματα» της διαιτησίας, τα οξύτατα οικονομικά προβλήματα ιστορικών συλλόγων, την ανιστόρητη αναδιάρθρωση, το τρισάθλιο θέαμα των γηπέδων και τις άδειες κερκίδες.

Θέλω μόνο να χτυπήσω ένα καμπανάκι για τους «πρωταγωνιστές» προέδρους - και μη- που ρίχνουν συνεχώς λάδι στη φωτιά, εξωθώντας δημόσια τους ανεγκέφαλους ανοιχτά και καθαρά, για σύγκρουση με καθορισμένο «ραντεβού θανάτου». 

Αυτό επιδιώκουν; Πλησιάζει και το κλασσικό ντέρμπι του ΟΑΚΑ στις 9 Δεκεμβρίου. Ελπίζω όχι, γιατί η ηθική αυτουργία διώκεται και ποινικά. Τεράστια ευθύνη έχουν και οι ποδοσφαιρικές αρχές, που δεν παρεμβαίνουν, όπως και τα ΜΜΕ, κυρίως τα λεγόμενα οπαδικά, που σπέρνουν μίσος και τυφλή αντιπαλότητα με πρωτοσέλιδους τίτλους. 

Προσοχή, υπευθυνότητα και περισσότερη σοβαρότητα ζητώ από κάποιους συναδέλφους μου, που ενδεχομένως μετέχουν σε τέτοια διαδικασία. Μη παίζουμε με τη φωτιά! Όλοι έχουμε ευθύνη. Και επιβάλλεται - όπως ο καθένας- να έχω και εγώ προσωπικά υποχρέωση και καθήκον, μετά από τέσσερις δεκαετίες σ΄ αυτή τη δουλειά. 

Γι' αυτό και προσπαθώ να ενώσω τη φωνή μου με εκείνες τις σκεπτόμενες δυνάμεις που ζητούν ψυχραιμία, αυτοσυγκράτηση, συνεννόηση και διάλογο για την επίλυση προβλημάτων, την ύπαρξη των οποίων κανένας δεν αρνείται. Να μη ξεχνάμε, τέλος, ούτε στιγμή ότι η πατρίδα μας δοκιμάζεται ήδη από μια σύγχρονη οικονομική Κατοχή. 

Αρκετά έχει υποστεί και έρχονται ακόμα πιο δύσκολες μέρες. 

Δεν μας χρειάζονται και ποδοσφαιρικές τραγωδίες!