Μόνο αν αξίζεις...

Αήττητο ήταν και πάει...

Τα όμορφα παραμύθια έχουν κάποια στιγμή ένα ανάλογο τέλος. Όσο κι αν προσπαθείς να γράψεις το όνομά σου στην ιστορία, αν δεν το αξίζεις πραγματικά, το σφουγγαράκι με την σκληρή πραγματικότητα θα σου τα σβήσει όλα. Ρεκόρ, νίκες, φήμη. Όλα!

Γράφει ο Σταύρος Αλευρογιάννης

Δεν είναι εύκολο να προστατεύεις το δημιούργημά σου με κάθε τρόπο και κόστος. Ούτε φυσικά να αποδεικνύεις ανά πάσα στιγμή την ανωτερότητά σου. Τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο, όταν σε αντιμετωπίζουν με προκατάληψη και σε θεωρούν βασικό υπεύθυνο της υποβάθμισης.

Αν δεν είσαι πραγματικά καλός, δεν μπορείς, ως άλλος Κόπερφιλντ, να βγάζεις λαγούς από το καπέλο ούτε να εξαφανίζεις σκιές και σύννεφα.

Όταν έχεις την ικανότητα να φτιάχνεις με κόπο έναν ιδανικό κόσμο, κάθε παραφωνία τρίζει τα θεμέλιά του και σου θυμίζει ότι εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. Δεν σου επιτρέπει να κοιμάσαι άνετος και ξέγνοιαστος φέρνοντάς σου εφιάλτες που σου τσαλαπατούν τα όνειρα. Όταν είσαι πρώτος, κάθε χαστούκι πονάει σα να σου ξεσκίζουν το μάγουλο 10 παλάμες.

Μία ήττα σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα θα μπορούσε απλώς να σχολιαστεί ποικιλοτρόπως, όχι όμως όταν μιλάμε για τον Ολυμπιακό. 

Το 2-3 από τον Ατρόμητο σε μία περίοδο όπου οι ερυθρόλευκοι ανακάτεψαν την τράπουλα με αφορμή την ποιότητα του θεάματος, προσγείωσε ανώμαλα τους πρωταθλητές και πέταξε στα σκουπίδια τις βλέψεις για το αήττητο πρωτάθλημα. 

Όπως ανέφερα και παραπάνω όμως, κάποια πράγματα κατακτώνται μόνο όταν τα αξίζεις.