Υποκρισία και εγωισμός

Δεν ήταν κακός πρόεδρος ο Μπρατσόλης

Το τελευταίο διήμερο ασχολήθηκα με τις ζυμώσεις που γίνονται στην ΕΠΣ Πειραιά, μιας ένωσης που παραδοσιακά παίζει σημαντικό ρόλο στα πράγματα, όχι μόνο επειδή έχει πολλά σωματεία στη δύναμή της, αλλά κυρίως επειδή εκεί ανήκει και ο Ολυμπιακός...

 

Οι ερυθρόλευκοι ουσιαστικά καθορίζουν και τις εξελίξεις. Εκτός ότι ο Ολυμπιακός έχει τον περισσότερο κόσμο, βοηθάει σημαντικά την ένωση σε οικονομικό επίπεδο για να επιβιώσει και να πετύχει τους σκοπούς της.

Ο Μαρινάκης για κάποιο λόγο τα έσπασε με τον Μπρατσόλη και επέλεξε τον Ανατολάκη για μπροστάρη πλέον. Αυτή είναι η μοναδική αλήθεια, η πραγματικότητα που οφείλουν να παραδεχτούν ανοιχτά οι παράγοντες του Πειραιά και όχι να βρίσκουν διάφορες αφορμές για δήθεν λάθη και παραλείψεις του νυν προέδρου και να τον κατηγορούν.

Το λέω αυτό γιατί, εκτός από την λαμπερή εκδήλωση του Ανατολάκη την περασμένη Τετάρτη, πήγα και την Πέμπτη στο ανοιχτό συμβούλιο που είχε απευθύνει ο Μπρατσόλης, ο οποίος τους προσκάλεσε όλους, όμως ζήτημα ήταν αν στην αίθουσα βρίσκονταν 20 από τα 82 συνολικά σωματεία.

Κατά την διάρκεια του συμβουλίου, η αντιπολίτευση κατηγόρησε τον Μπρατσόλη για τους χειρισμούς του στην υπόθεση των μπαράζ ανόδου. Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες σχετικά με τα όσα ειπώθηκαν, αφού στην ουσία, ουδεμία αξία έχουν...

Λάθη σίγουρα έγιναν, όπως γίνονται πάντα, μόνο όποιος δεν δουλεύει δεν κάνει λάθη. Και ο Μπρατσόλης ήταν ένας δουλευταράς πρόεδρος που προσπάθησε να επιλύσει σημαντικά προβλήματα του ποδοσφαιρικού Πειραιά και το πέτυχε σε αρκετές περιπτώσεις. 

Θα περίμενα λοιπόν από κάποιον της αντιπολίτευσης να πει στο συμβούλιο «εντάξει πρόεδρε σε ευχαριστούμε, πάλεψες, δούλεψες, έκανες και τα λάθη σου, όμως όπως καταλαβαίνεις, η επιλογή του μεγάλου πλέον είναι άλλη». Όμορφα, σταράτα, αντρίκεια, λιμανιώτικα.

Με το να φτιάχνουμε προβλήματα που από τη φύση τους είναι ακόμα έρμαια, όπως η νέα Γ' εθνική που θα ισχύει από του χρόνου, δεν ωφελεί σε τίποτα. Δεν κάνει καλό στην ανάπτυξη, την αναβάθμιση, η υποκρισία. Τα προβλήματα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Πηγαίνουν ασορτί με την ελληνική κοινωνία.

Η υποκρισία αυτή τρέφει και τον εγωισμό του Μπρατσόλη, ο οποίος σίγουρα διαθέτει πολλά και δυνατά επιχειρήματα για να υπερασπιστεί τον εαυτό του και να κάνει ένα δίκαιο αγώνα στις εκλογές του Ιουνίου.

Έναν αγώνα από χέρι χαμένο.

«Το παιχνίδι τελειώνει στο 95', δεν θα σταματήσω να προσπαθώ και να αγωνίζομαι», είπε ο Μπρατσόλης μετά τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης με τις διάφορες ανούσιες αφορμές, αλλά νομίζω πως άμα του έλεγαν «Στέλιο σε ευχαριστούμε για όλα όσα προσέφερες, όμως, όπως καταλαβαίνεις δεν σε στηρίζει άλλο ο Ολυμπιακός, άρα ούτε κι εμείς...», νομίζω ότι και στο τέλος και ο Μπρατσόλης θα τους έλεγε «εντάξει αγαπητοί συνεργάτες, υποχωρώ και αποχωρώ».

Ο Ανατολάκης είναι πιστεύω μία επιλογή με θετική προοπτική, παρά το πέρασμα από την βουλή, παραμένει ένα πολύ καλό παιδί και έχει όρεξη να προσφέρει στο πειραϊκό ποδόσφαιρο. Το αν θα τα καταφέρει, θα αποδειχθεί, αν και δεν εξαρτάται μόνο από τον ίδιο.

Χρειάζεται σύμπνοια για να πάει μπροστά το ποδόσφαιρο του Πειραιά, να δώσει τη δυνατότητα στα ταλέντα και τις ερασιτεχνικές ομάδες να διακριθούν στο ποδοσφαιρικό στερέωμα.  Να δημιουργηθούν γήπεδα, υποδομές, πράγματα που ούτως ή άλλως θέλουν χρόνο για να γίνουν.

Ας γίνει όμως μία αρχή με μία ομαλή - ειρηνική διαδοχή στην προεδρία της Ένωσης με όλα τα σωματεία ενωμένα. Στο συμβούλιο ο Μπρατσόλης υποστήριξε ότι «ζήτησα την παρέμβαση του Ανατολάκη στο ζήτημα και ότι εκείνος του απάντησε «ποτέ», ορθά κοφτά.

Δεν ξέρω αν του το είπε έτσι ο Ανατολάκης, αλλά η απάντηση που θα έπρεπε να δώσει ο επόμενος πρόεδρος της ΕΠΣ θα έπρεπε να είναι «πότε;». Με ερώτηση για το πότε θα γίνει το ραντεβού.

Γιατί ο Ανατολάκης επιβάλλεται να ενημερωθεί πλήρως για όλα τα θέματα που απασχολούν τον ποδοσφαιρικό Πειραιά πριν αναλάβει την προεδρία τον Ιούνιο και να είναι πανέτοιμος. Δεν θα ήταν κακό να βρεθεί και κάποιες φορές με τον Μπρατσόλη για να του δώσει και τις απαραίτητες κατευθύνσεις.

Και στην τελική, μεταξύ ...κατεργαραίων, ειλικρίνεια.

ΤΖΩΡΝΤΙΝΟΣ ΚΟΥΛΗΣ