ΑΠΟ ΜΟΛΥΣΜΕΝΟΥΣ ΣΕ ΑΜΟΛΥΝΤΟΥΣ

Δεν υπάρχει περίπτωση να μπει σε μία μεγάλη πιάτσα ένας απλός ταξιτζής. Αν δεν είναι συγγενής ή γνωστός γνωστού θα δυσκολευτεί πολύ να εισχωρήσει σε αυτή την κλειστή ομάδα με τα πειραγμένα συνήθως, ταξίμετρα. Δε δουλεύουν με συγκεκριμένους πελάτες και ψάχνουν την αρπαχτή από μία και μόνο κούρσα, που τις περισσότερες φορές έχει αφετηρία τα λιμάνια ή τα αεροδρόμια...

Γράφει ο Σταύρος Αλευρογιάννης

Όσο καλός επαγγελματίας οδηγός κι αν είσαι, όταν θα περάσεις από τα δικά τους λημέρια θα σου την πέσουν και δεν θα σε αφήσουν να τσιμπήσεις από το δικό τους φαγητό. Έχουν φτιάξει δικούς τους κανόνες που δεν υπακούνε πάντα στη νομιμότητα, προκειμένου να φτάσουν ευκολότερα σε μεγαλύτερο κέρδος.

Αυτές οι πιάτσες είναι αλώβητες και η προσκόλληση σε αυτές μοιάζει περισσότερο με προσηλυτισμό. Αν δεν πληροίς τις προϋποθέσεις τους, είναι ικανοί να σε δαγκώσουν στο λαρύγγι για να σε βγάλουν από τη μέση.
 
Το ίδιο ισχύει και στην πολιτική. Το λόμπι είναι για λίγους. Για να μπεις χρειάζεται να διαθέτεις το κατάλληλο όνομα κι ας μην έχεις ξαναδουλέψει ποτέ. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω, αν «Το Ποτάμι» του Σταύρου Θεοδωράκη μπαίνει στην πολιτική ζωή του τόπου περισσότερο, για να βοηθήσει ή για να δημιουργήσει προβλήματα στους εκλεγμένους βαρόνους.     
 
Τι κι αν είναι ο καλύτερος δημοσιογράφος της τελευταίας δεκαετίας; Τι σημασία έχει, αν οι εκπομπές του αποτελούσαν κρυφούς καημούς για τους συναδέλφους του, αν τα θέματα που επέλεγε ήταν αντικείμενα συζητήσεων σε κάθε ηλικία; Από τη στιγμή που δεν κουβαλάει ένα όνομα όπως το Μητσοτάκης, Βαρβιτσιώτης, Παπανδρέου, Καραμανλής, δεν συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες να στεριώσει στο χώρο.
 
Η πιάτσα της πολιτικής είναι καπαρωμένη κοντά στα 40 χρόνια από ισχυρές οικογένειες, που δεν θα αφήσουν κανένα τίμιο ή άτιμο να τους κλέψει τη δουλειά που έχτισαν με τόσο κόπο όλον αυτόν τον καιρό. Γι αυτό λοιπόν ψηφοφόρε, μέχρι να γίνουν οι εκλογές ετοιμάσου να δεις να πέφτει πολλή λάσπη από μολυσμένους σε αμόλυντους.