Στα έλεγα τις προάλλες τι γίνεται με τον Λιόλιο και όσους τον κράζουν. Τώρα ήρθε και η υπόλοιπη οικογένεια για να δέσει το γλυκό. Πρώτα τον έπιασε ο ένας στο μέσο που διαχειρίζεται, μετά τον περιέλαβε ο αδερφός του, ο κόουτς. Το παρασκήνιο, βοά. Το ψιθυρίζουν, αλλά ελάχιστοι τολμούν να το πουν καθαρά. Καλά που έχεις κι εμένα να στα ξεδιαλύνω τα πράματα. Η αφετηρία, δεν είναι πρόσωπα, ούτε ρόλοι, αλλά η διαιτησία. Ποιο Μαρούσι τώρα και ποιός προπονητής; Οι φωνές του Τράκη μετράνε μόνο, οι εντολές του. Και η επιθυμία του, να ρίξει τον Λιόλιο. Τίποτε άλλο δεν έχει σημασία. Κερδίζεις, χάνεις, φωνάζεις για τη διαιτησία. Όχι μόνο εσύ, φωνάζουν και οι άλλοι, για τα δικά τους παιχνίδια, χάνουν-κερδίζουν πάλι. Ρεσιτάλ διαμαρτυριών. Σε αυτό το υπόγειο ρεύμα κολυμπάει η διαμάχη του Τράκη με τον πρόεδρο Λιόλιο. Εκείνος, επιδιώκει την ανατροπή του. Πιστεύει ότι σπρώχνει τον Ολυμπιακό με τους διαιτητές. Και φοβάται ότι θα χάσει πάλι τους τελικούς. Ο ίδιος, βέβαια, μας δουλεύει με ήττε...